10.11.20. Por gastos derivados da adecuación dun inmoble baleiro con destino ao arrendamento como vivenda

Contía

O 15% das cantidades satisfeitas a partir do 1 de xaneiro de 2025 por:

• As obras de reparación e conservación entendendo como tales as realizadas regularmente coa finalidade de manter o uso normal dos bens materiais, como o pintado, revogo ou arranxo de instalacións, as de substitución de elementos, como instalacións de calefacción, ascensor, portas de seguridade ou outros.

• Calquera outro gasto necesario para que o inmoble se encontre en condicións de ser arrendado como vivenda, incluída a obtención do certificado de eficiencia enerxética, a formalización do contrato de arrendamento, os gastos de xestoría, os impostos por obras, a alta de subministracións, a publicidade do alugamento.

Requisitos e condicións

1. O inmoble ten que estar radicado en Galicia.

2. A dedución aplicarase no período impositivo en que se constitúa o arrendamento.

3. A dedución soa resultará aplicable ao arrendamento de vivenda que recae sobre unha edificación habitable cuxo destino primordial é satisfacer a necesidade permanente de vivenda do arrendatario sempre que:

   1. O inmoble leve baleiro durante, polo menos, un ano anterior ao inicio das obras.

      Entenderase que un inmoble se encontra baleiro cando non estea habitado, arrendado, en uso, nin afecto a actividades económicas.

   2. As obras conclúan no prazo máximo de dous anos. A data de finalización acreditarase mediante a data da factura expedida polas obras.

   3. O inmoble estea arrendado nun prazo máximo de seis meses desde a data de finalización das obras.

   4. O valor do inmoble non supere os 250.000 euros.

      Tomarase como valor o valor de referencia previsto na normativa reguladora do catastro inmobiliario, na data de devindicación do imposto no período impositivo en que finalicen as obras.

      No caso de non existir o valor de referencia ou cando este non poida ser certificado pola Dirección Xeral do Catastro, tomarase como valor o valor de mercado.

   5. A persoa arrendataria da vivenda non sexa o cónxuxe nin un parente, por consanguinidade ou por afinidade, ata o terceiro grao inclusive, do contribuínte.

   6. O contribuínte declare o número de identificación fiscal da persoa ou persoas prestadoras dos servizos e o importe total satisfeito a cada unha delas .

   7. O contribuínte non sexa propietario de máis de tres vivendas, con independencia de onde estean estas radicadas, que poidan ser destinadas ao arrendamento, excluídos garaxes e rochos e sen ter en conta a súa vivenda habitual.

4. O arrendamento deberá ter unha duración efectiva de polo menos tres anos.

   Non se perderá o dereito á dedución no caso de que a duración do arrendamento sexa inferior a tres anos, sempre que a vivenda pase a estar en situación de expectativa de alugamento e volva ser obxecto dun novo contrato de arrendamento de vivenda dentro do prazo máximo de seis meses desde a finalización do anterior contrato, e que a suma dos períodos de duración de ambos os dous contratos de arrendamento sexa igual ou superior a tres anos.

5. Só terán dereito a aplicar a dedución os contribuíntes a cuxo nome se expida a factura xustificativa dos gastos e polo importe total satisfeito, agás, se se trata de matrimonios en réxime de gananciais, en cuxo caso, as cantidades satisfeitas atribuiranse a ambos os dous cónxuxes por partes iguais, aínda que a factura estea expedida só a nome dun deles .

   No caso de comunidade de propietarios, imputarase a aquel a cuxo nome estea a factura non sendo que se demostre que foi paga con cargo á renda dos outros comuneiros, tendo en conta que, nese caso cada comuneiro terá dereito a deducir a parte correspondente ao gasto que satisfixese.

6. A aplicación da dedución non poderá dar como resultado unha cota autonómica negativa.

   Se, a consecuencia diso , o contribuínte non puidese aplicar a dedución na súa totalidade, poderá deducirse a cantidade non deducida nos catro exercicios seguintes ata o seu esgotamento, sempre que a vivenda continúe arrendada durante ese período cos mesmos requisitos do apartado 3, a excepción do recollido no parágrafo a.

Base da dedución

A base máxima será de 9.000 euros por vivenda e estará constituída polas cantidades xustificadas con factura, que deberá cumprir todas as condicións establecidas no Regulamento polo que se regulan as obrigas de facturación.

A factura deberá conservarse durante o prazo de prescrición.

A base máxima anual desta dedución será de 3.000 euros por vivenda, tanto en tributación individual coma en tributación conxunta. As cantidades satisfeitas non deducidas por exceder a base este máximo poderán deducirse co mesmo límite nos dous exercicios seguintes.

Non obstante, cando se aplique a dedución polo arrendamento de dous ou tres vivendas a base máxima total anual elevarase ata 6.000 euros. As cantidades satisfeitas non deducidas por exceder este importe poderanse deducir co mesmo límite nos catro exercicios seguintes.

Formalización

Se ten dereito á dedución por dous ou tres vivendas marcará o recadro habilitado con esa fin.

Para cada vivenda consignará:

• Os gastos con dereito a dedución satisfeita polo contribuínte.

• A suma dos gastos con dereito a dedución satisfeita por todos os cotitulares da vivenda que teñan dereito a aplicar a dedución.

• A referencia catastral da vivenda. Se a vivenda non tivese referencia marcará o recadro correspondente.

• Se ambos os dous cónxuxes teñen dereito a aplicar a dedución pola mesma vivenda, marcará o recadro habilitado con esa fin.

  No caso de que o cónxuxes presenten declaración conxunta e teñan dereito a aplicar a dedución sobre unha mesma vivenda, deberán marcar o recadro habilitado para ese fin e consignar os datos na mesma columna (vivienda1, vivenda 2 ou vivenda 3) das súas correspondentes xanelas de captura.

  Reflectiranse en primeiro lugar os datos das vivendas respecto das que ambos os dous cónxuxes teñen dereito a aplicar a dedución, e cubrirase a continuación os datos das vivendas polas que só un do cónxuxes (el só ou con outros cotitulares) ten dereito á dedución.

  Polo tanto, se o cónxuxes teñen dereito á dedución por unha vivenda e, adicionalmente un deles (por exemplo o declarante) ten dereito á dedución por outra vivenda, o cónxuxes deberán consignar os datos na columna “Vivenda 1” da súa correspondente xanela de captura e, ademais o declarante deberá cubrir na columna “Vivenda 2” os datos relativos á vivenda pola que el ten dereito á dedución.

  Se o cónxuxes teñen dereito á dedución por dúas vivendas, e adicionalmente un deles (por exemplo o declarante) ten dereito á dedución por outra vivenda, o cónxuxes deberán consignar os datos para cada vivenda nas columnas “Vivenda 1” e “Vivenda 2” da súa correspondente xanela de captura e, ademais o declarante deberá cubrir na columna “Vivenda 3” os datos relativos á vivenda pola que el ten dereito á dedución.

Adicionalmente no detalle dos gastos consignados reflectirá para cada prestador do servizo o NIF e o importe anual satisfeito polo contribuínte con dereito á dedución.

A información será trasladada polo programa ao anexo B.15 da declaración.