Saltar ao contido principal
Manual práctico de Renda 2020

Imputación das ganancias e perdas patrimoniais producidas en 2020

Criterio xeral

Normativa:Art.º 14.1.c) Lei IRPF

A declaración e determinación do importe das ganancias e perdas patrimoniais deben efectuarse e imputarse ao período impositivo en que teña lugar a alteración patrimonial.

Criterios especiais

Normativa: Art.º 14.2.c), d), g), i), j) e k) Lei IRPF

A. Operacións a prazos ou con prezo aprazado

Nestes casos, o contribuínte poderá optar por imputar proporcionalmente as ganancias ou perdas patrimoniais producidas, a medida que se fagan esixibles os cobramentos correspondentes.

Consideraranse operacións a prazo ou con prezo aprazado aquelas cuxo prezo se perciba, total ou parcialmente, mediante pagamentos sucesivos, sempre que o período transcorrido entre a entrega do ben ou a Posta á disposición do ben ou dereito e o vencemento do último prazo sexa superior ao ano.

Cando o pagamento dunha operación a prazos ou con prezo aprazado teríase instrumentado, en todo ou en parte, mediante a emisión de efectos cambiarios e estes fosen transmitidos en firme antes do seu vencemento, a renda imputarase ao período impositivo da súa transmisión.

Importante: o exercicio da opción para a imputación temporal da aplicación do criterio de cobramentos aprazados, efectuarase, elemento por elemento, no apartado "Ganancias e perdas patrimoniais con prezo aprazado pendentes de imputación en exercicios futuros" do Anexo C.1 da declaración.

En ningún caso terán este tratamento, para o transmitente, as operacións derivadas de contratos de rendas vitalicias ou temporais.Cando se transmitan bens e dereitos a cambio dunha renda vitalicia ou temporal, a ganancia ou perda patrimonial para o rendista imputarase ao período impositivo en que se constitúa a renda.

B. Axudas públicas

En xeral: As ganancias patrimoniais derivadas de axudas públicas imputaranse ao período impositivo en que teña lugar o seu cobramento, sen prexuízo das opcións que se recollen a continuación:

  • Axudas públicas percibidas como compensación polos defectos estruturais da vivenda habitual.Cando as devanditas axudas se destinen á reparación da vivenda habitual poderán imputarse por cuartas partes, no período impositivo no que se obteñan e nos tres seguintes.

    Precisión: este criterio introdúcese, con efectos 1 de xaneiro de 2015, pola Lei 26/2014, do 27 de novembro, pola que se modifican a Lei 35/2006, do 28 de novembro, do Imposto sobre a Renda das Persoas Físicas (BOE do 28).Con anterioridade o criterio administrativo nestes supostos fixaba a imputación no momento en que o concedente comunicaba a concesión ao solicitante, independentemente do momento do pagamento.Non obstante, se de acordo cos requisitos da concesión, a esixibilidade do pagamento da subvención se producía con posterioridade ao ano da súa comunicación, a ganancia xerada pola subvención debía imputarse ao período impositivo en que fose esixible o importe correspondente. 

  • Axuda estatal directa á entrada da vivenda.As axudas incluídas no ámbito dos plans estatais para o acceso, por primeira vez á vivenda en propiedade, percibidas polos contribuíntes, a partir de 1 de xaneiro de 2002, mediante pagamento único en concepto de Axuda Estatal Directa á Entrada (AEDE), poderán imputarse por cuartas partes no período impositivo en que se obteñan e nos tres seguintes.
  • Axudas públicas a titulares de bens do Patrimonio Histórico Español inscritos no Rexistro xeral de bens de interese cultural.Estas axudas, destinadas exclusivamente á súa conservación ou rehabilitación, poderán imputarse por cuartas partes no período impositivo en que se obteñan e nos tres seguintes, sempre que se cumpran as esixencias establecidas na Lei 16/1985 do 25 de xuño, do Patrimonio Histórico Español, en particular respecto dos deberes de visita e exposición pública dos devanditos bens.
  • Dende o 1 de xaneiro de 2020 as axudas públicas para a primeira instalación de novos agricultores previstas no Marco Nacional de Desenvolvemento Rural de España que se destinen á adquisición dunha participación no capital de empresas agrícolas societarias.Estas poderán imputarse por cuartas partes, no período impositivo no que se obteñan e nos tres seguintes.

    Atención: tamén dende o 1 de xaneiro de 2020 as axudas públicas para a primeira instalación de novos agricultores previstas no Marco Nacional de Desenvolvemento Rural de España que non se destinen á adquisición dunha participación no capital de empresas agrícolas societarias, poderán imputarse como rendementos de actividades económicas por cuartas partes, no período impositivo no que se obteñan e nos tres seguintes.

C. Créditos vencidos e non cobrados

As perdas patrimoniais derivadas de créditos vencidos e non cobrados poderán imputarse ao período impositivo en que concorra algunha das seguintes circunstancias:

  1. Que adquira eficacia unha quita establecida nun acordo de refinanciamento xudicialmente homologable aos que se refire o artigo 71 bis e a disposición adicional cuarta da Lei 22/2003, do 9 de xullo, Concursal e, dende o 1 de setembro de 2020, o Título II do libro segundo (artigos 596 a 630) do Real Decreto Lexislativo 1/2020, do 5 de maio, polo que se aproba o texto refundido da Lei Concursal ou nun acordo extraxudicial de pagamentos aos cales refírese o Título X (artigo 231 a 242 bis) da Lei 22/2003, do 9 de xullo, Concursal e, dende o 1 de setembro de 2020, o Título III do libro segundo (artigos 631 a 694) do Real Decreto Lexislativo 1/2020, do 5 de maio, polo que se aproba o texto refundido da Lei Concursal.

    Pode consultarse, con efectos meramente informativos, a táboa de correspondencias dos preceptos da Lei 22/2003, do 9 de xullo, Concursal, cos do texto refundido da Lei Concursal, aprobado por Real Decreto Lexislativo 1/2020, do 5 de maio, en virtude da disposición adicional terceira deste, a través da páxina web dos Ministerios de Xustiza e de Asuntos Económicos e Transformación Dixital.

    O artigo 71 bis da Lei 22/2003 considera non rescindibles determinados acordos de refinanciamento cando cumpran condicións que se establecen.Pola súa banda a disposición adicional cuarta da Lei 22/2003, do 9 de xullo, Concursal, regula a homologación xudicial dos acordos de refinanciamento.  Dende o 1 de setembro de 2020 véxase  o Real Decreto Lexislativo 1/2020, do 5 de maio, polo que se aproba o texto refundido da Lei Concursal

  2. Que, encontrándose o debedor en situación de concurso, adquira eficacia o convenio no que se acorde unha quita no importe do crédito conforme ao disposto no artigo 133 da Lei 22/2003, do 9 de xullo, Concursal, en cuxo caso a perda se computará pola contía de quítaa.

    A partir do 1 de setembro de 2020 deben terse en conta os artigos 393, 394 e 395 do Real Decreto Lexislativo 1/2020, do 5 de maio, polo que se aproba o texto refundido da Lei Concursal.

  3. Noutro caso, se non se acorda quítaa, a perda pode imputarse cando conclúa o procedemento concursal sen que se tivese satisfeito o crédito salvo que se acorde a conclusión do concurso polas seguintes causas ás que se refiren os apartados 1.º, 4.º e 5.º do artigo 176 da Lei 22/2003, do 9 de xullo, Concursal e, dende o 1 de setembro de 2020, os apartados 1.º, 6.º e 7.º do artigo 465 do Real Decreto Lexislativo 1/2020, do 5 de maio, polo que se aproba o texto refundido da Lei Concursal.As citadas causas de conclusión do concurso son:

    • Unha vez asine o auto da Audiencia Provincial que revogue en apelación o auto de declaración de concurso.
    • En calquera estado do procedemento, cando se comprobe o pagamento ou a consignación da totalidade dos créditos recoñecidos ou a íntegra satisfacción dos acredores por calquera outro medio ou que xa non existe a situación de insolvencia.
    • Unha vez rematada a fase común do concurso, cando quede asine a resolución que acepte o desistimento ou a renuncia da totalidade dos acredores recoñecidos.
  4. Que se cumpra o prazo dun ano dende o inicio do procedemento xudicial distinto dos de concurso que teña por obxecto a execución do crédito sen que este fose satisfeito.

    Cando o crédito fose cobrado con posterioridade ao cómputo da perda patrimonial imputarase unha ganancia patrimonial polo importe cobrado no período impositivo en que se produza o devandito cobramento.

D. Rendas pendentes de imputación

Normativa:Arts.14.3 e 4 Lei IRPF e 63 Regulamento

  1. Perda da condición de contribuínte por cambio de residencia

    No suposto de que o contribuínte perda a súa condición por cambio de residencia, todas as rendas pendentes de imputación deberán integrarse na base impoñible correspondente ao último período impositivo que deba declararse polo IRPF, practicándose, no seu caso, autoliquidación complementaria, sen sanción nin xuros de mora nin recarga ningunha.

    Non obstante, se o traslado de residencia se produce a outro Estado membro da Unión Europea, dáse a opción ao contribuínte de aplicar a regra anterior ou de presentar, á medida en que se vaian obtendo cada unha das rendas pendentes de imputación, unha autoliquidación complementaria sen sanción, nin xuros de mora nin recarga ningunha, correspondente ao último período que deba declararse, por este Imposto.A autoliquidación presentarase no prazo de declaración do período impositivo no que tivese correspondido imputar as devanditas rendas en caso de non se producir a perda da condición de contribuínte.

    Así mesmo, téñase en conta o réxime especial de ganancias patrimoniais por cambio de residencia do artigo 95 bis da lei do IRPF que se comenta no apartado "Réxime especial:Ganancias patrimoniais por cambio de residencia"Deste Capítulo.

  2. Falecemento do contribuínte

    No caso de falecemento do contribuínte todas as rendas pendentes de imputación deberán integrarse na base impoñible do último período impositivo que deba declararse.