Saltar ao contido principal
Manual práctico de Renda 2020

Cota diferencial

Normativa:Art.º 79 Lei IRPF

Da cota resultante da autoliquidación deducirase o importe dos pagamentos a conta correspondentes ao exercicio 2020 (retencións e ingresos a conta, pagamentos fraccionados e, no seu caso, as cotas do Imposto sobre a Renda de non Residentes satisfeitas por contribuíntes que adquiriron a devandita consideración por cambio de residencia), obténdose a cota diferencial.

Retencións e ingresos a conta

As retencións e ingresos a conta poden provir das seguintes clases de rendas:

  • Rendementos do traballo.
  • Rendementos do capital mobiliario.
  • Por arrendamentos de inmobles urbanos (constitúa ou non actividade económica).
  • Por rendementos derivados de actividades económicas (salvo arrendamentos de inmobles urbanos).
  • Por aplicación do réxime especial de atribución de rendas.
  • Por imputacións de agrupacións de interese económico e unións temporais de empresas.
  • Por imputacións de rendas derivadas da cesión de dereitos de imaxe.
  • Por ganancias patrimoniais, incluídos premios e dereitos de subscrición.

As persoas e entidades obrigadas a reter ou a ingresar á conta están obrigadas a expedir, en favor do contribuínte, a certificación acreditativa da retención practicada ou dos ingresos á conta efectuados, así como dos restantes datos referentes ao contribuínte que foran incluídos no correspondente resumo anual de retencións e ingresos á conta do IRPF.

Véxase ao respecto a Resolución do Departamento de Xestión Tributaria da AEAT do 15 de decembro de 1999 (BOE do 22), así como a Resolución 3/2001, do 22 de outubro, do citado Departamento de Xestión Tributaria da AEAT (BOE do 31).

A certificación cos requisitos anteriormente mencionados, deberá poñerse a disposición do contribuínte con anterioridade á apertura do prazo de declaración do Imposto sobre a Renda das Persoas Físicas (artigo 108.3 Regulamento IRPF).

Pagamentos fraccionados

Os contribuíntes que desenvolvan actividades económicas, deducirán os pagamentos fraccionados correspondentes ao exercicio 2020, segundo conste nos modelos 130 ou 131 presentados.

Cotas do Imposto sobre a Renda de non Residentes satisfeitas por contribuíntes que adquiriron a devandita condición por cambio de residencia

As persoas físicas que no exercicio 2020 adquirisen a condición de contribuíntes do IRPF, por pasar a ter a súa residencia habitual en territorio español para os efectos deste imposto, poderán deducir o importe que, se é o caso, tivesen satisfeito en concepto de cotas do Imposto sobre a Renda de non Residentes, sempre que se trate de cotas deste imposto devindicadas no exercicio 2020.

As retencións e ingresos a conta do Imposto sobre a Renda de non Residentes que, se é o caso, tivesen sido practicadas durante o exercicio 2020, terán para estes contribuíntes a consideración de pagamentos a conta do IRPF, polo que o importe destas se incluirá entre as retencións e ingresos a conta que corresponda, atendendo á natureza das rendas sobre a que se practicaron.

Retencións a conta efectivamente practicadas en virtude da Directiva 2003/48/CE do Consello devindicadas con anterioridade ao 1 de xaneiro de 2017

Normativa:Art.º 99.11 Lei IRPF

Teñen a consideración de pagamentos á conta do IRPF as retencións á conta efectivamente practicadas en virtude do disposto no artigo 11 da Directiva 2003/48/CE do Consello, de 3 de xuño de 2003, en materia de fiscalidade dos rendementos do aforro en forma de pagamento de xuros, devindicados con anterioridade ao 1 de xaneiro de 2017.

Ao respecto debe indicarse que a Directiva 2003/48/CE do Consello establecía un dobre sistema de tributación das rendas do aforro:o intercambio de información e a retención na fonte.

Este último sistema era seguido por Luxemburgo e Austria á data de adopción do acordo polo que entrou en vigor a nova Directiva (UE) 2015/2060 do Consello, do 10 de novembro de 2015 que derroga a Directiva 2003/48/CE do Consello.A eses países débense engadir outros países non comunitarios como a Confederación Suíza, o Principado de Liechtenstein, a República de San Marino, o Principado de Mónaco, o Principado de Andorra cos que se asinaron acordos nos que se establecían medidas equivalentes ás previstas na Directiva 2003/48/CE.

Coa entrada en vigor da nova directiva establécese un único sistema de intercambio de información para cuxa adopción se estableceu un período transitorio para os países que utilizaban o sistema de retención na fonte (en concreto, para Austria, dentro da Unión Europea e Suíza, Liechtenstein, San Marino, Mónaco e Andorra, fóra da Unión Europea).Período que finalizou en 2017.

Non obstante, en todos os acordos asinados cos países non pertencentes á Unión Europea se inclúen supostos nos que aínda será de aplicación o sistema anterior de retención na fonte a pesar de entrar en vigor o novo protocolo.Estes supostos están vinculados principalmente con obrigas pendentes antes da entrada en vigor do sistema de intercambio de información.