I.3. Tránsito común

O fundamento xurídico do réxime común de tránsito constitúeo o Convenio relativo a un réxime común de tránsito, do 20 de maio de 1987 (véxase a nota a pé de páxina n.º 3).

Os países de tránsito común (todas as Partes contratantes do Convenio, agás Liechtenstein, que ten establecida unha unión aduaneira con Suíza) son os seguintes:

Os Estados membros da UE
Suíza, Noruega e Islandia (os tres países da AELC)
Turquía
Macedonia do Norte
Serbia
Reino Unido

A base xurídica da simplificación das formalidades no comercio de mercadorías entre a UE e os países de tránsito común, así como entre os propios países de tránsito común, constitúeo o Convenio DUA de maio de 1987 (véxase a nota ao pé de páxina n.º 4).

A exposición das normas e procedementos polos que se rexe a adopción da lexislación relativa ao tránsito común figura recollida no anexo I.8.2.

O réxime común de tránsito aplícase aos dereitos de aduana, os impostos especiais, o IVE e outros gravames aos que están suxeitas as mercadorías, que serán suspendidos durante a súa circulación desde a aduana de partida á aduana de destino.

Os operadores económicos poden acollerse ao réxime para facilitar a circulación de mercadorías desde unha das Partes contratantes a outra. Non obstante, o seu uso non é, en ningún caso, obrigatorio.

A xestión do réxime incumbe ás administracións aduaneiras das distintas Partes contratantes a través dunha rede de aduanas:

aduanas de partida,
aduanas de camiño,
aduanas de destino,
aduanas de garantía.

O réxime común de tránsito iníciase na aduana de partida e termina cando as mercadorías e o DAT preséntanse na aduana de destino, de acordo coa normativa de tránsito común.

O procedemento implica un intercambio de mensaxes no sistema informático específico do NCTS (véxase a sección I.4.1.3) entre a aduana de destino e a aduana de partida.

No procedemento de continuidade das actividades (véxase a parte V), a aduana de destino devolve un exemplar da declaración de tránsito en formato papel (DUA ou DAT) á aduana de partida (ou a unha aduana centralizadora do país de partida).

Unha vez recibida a confirmación a través do NCTS ou un exemplar da declaración de tránsito en soporte papel, a aduana de partida procede á ultimación do réxime e dará por cumpridas as obrigas do titular do réxime, a menos que se detectasen discrepancias importantes.

Titular do réxime no tránsito común

O réxime común de tránsito iníciase cando un operador presenta unha declaración de tránsito na aduana de partida en que solicita que se inclúan as mercadorías no réxime de tránsito.

Nese momento, a devandita persoa pasa a ser o «titular do réxime »para os efectos do tránsito común.
Unha vez que as mercadorías foron despachadas para o tránsito, esta persoa debe presentar as mercadorías intactas (sen alteración dos precintos, se é o caso) canda a declaración de tránsito na aduana de destino e no prazo fixado.

A devandita aduana aplicará as normas aduaneiras correspondentes ao réxime común de tránsito e para o pagamento de posibles débedas (aduaneiras) debidas no caso de que se producise unha irregularidade.

O titular do réxime debe constituír unha garantía que cubra o importe da posible débeda (cando non estea exento a teor da lexislación ou mediante unha autorización). A devandita garantía poderá constituírse mediante depósito en efectivo, en forma de títulos ou mediante fianza prestada por unha entidade financeira que actúe en calidade de fiador (as cuestións relativas ás garantías e a figura do fiador se examinan na parte III do manual).

Artigo 2 do Convenio

Existen dous tipos de procedementos aplicables ao réxime común de tránsito, os procedementos T1 e T2. A aplicación dun ou outro dependerá do estatuto aduaneiro das mercadorías obxecto da operación.

O réxime T1 (réxime de tránsito externo) aplícase á circulación de mercadorías non pertencentes á Unión con suspensión das medidas ordinarias de aplicación ás importacións.

O réxime T2 (réxime de tránsito interno) aplícase á circulación de mercadorías da Unión con suspensión das medidas ordinarias de aplicación ás importacións a un país de tránsito común.

Simplificacións de tránsito

En determinadas circunstancias, e previa autorización concedida polas autoridades aduaneiras competentes, o réxime común de tránsito poderá levarse a cabo mediante procedementos simplificados (a información detallada relativa ás simplificacións de tránsito está recollida na parte VI do manual).