IX.1.2. Principios do réxime TIR

O réxime TIR aséntase sobre cinco piares fundamentais:

o transporte de mercadorías baixo precinto aduaneiro en vehículos con placas TIR ou colectores previamente autorizados;
durante todo o proceso de transporte TIR, os dereitos de aduana e impostos debidos sobre as mercadorías quedan en suspenso e asegúranse mediante unha cadea de garantías válidas a escala internacional. A asociación garante nacional de cada Parte contratante garante o pagamento do importe da débeda aduaneira asegurado ou doutros gravames que poidan chegar a esixirse no caso de que cométase unha irregularidade nese país con motivo dunha operación TIR. Cada Parte contratante determina o importe máximo garantido, aínda que o importe máximo recomendado que poderá ser reclamado a cada unha das asociacións nacionais no caso de que se produza algunha irregularidade ascende a 100 000 euros (100 000 euros ou unha suma equivalente en moeda nacional no caso da Unión);
o caderno TIR é unha declaración aduaneira que acompaña o transporte das mercadorías e constitúe a proba da existencia da garantía. Os cadernos TIR son distribuídos pola organización internacional autorizada polo Comité Administrativo TIR [na actualidade, a Unión Internacional de Transporte por Carretera (IRU)] ás asociacións garantes nacionais. O caderno TIR é válido para unha soa viaxe TIR. Empézase a utilizar no país de partida e permite efectuar controis aduaneiros nas Partes contratantes de partida, tránsito e destino;
as medidas de control aduaneiro aplicadas no país de partida son aceptadas polos países de camiño e de destino. En consecuencia, as mercadorías transportadas ao abeiro do réxime TIR en vehículos ou colectores precintados non son, por regra xeral, sometidas a inspección nas aduanas dos países de camiño;
a fin de controlar o acceso ao réxime TIR, as asociacións nacionais que desexen expedir cadernos TIR e as persoas que pretendan utilizalos deben cumprir unha serie de condicións e requisitos mínimos e obter unha autorización das autoridades competentes (xeralmente as autoridades aduaneiras) do país en que están establecidas.