VIII.2.3. Extinción da débeda

Artigo 112, apartado 2, do apéndice I do Convenio
Artigo 124, apartado 1, letras g) e h), do CAU
Artigo 103, letra c), do AD

A extinción da débeda prodúcese cando:

• a subtracción das mercadorías ao réxime de tránsito ou o incumprimento das condicións establecidas para a inclusión das mercadorías no réxime de tránsito ou para a utilización do devandito réxime derívese da destrución total ou a perda irremediable das devanditas mercadorías (é dicir, quedaron inutilizables) por unha causa que dependa da súa propia natureza (p. ex., evaporación normal), como consecuencia de caso fortuíto ou de forza maior ou por instrución das autoridades competentes;
• o incumprimento que levou ao nacemento da débeda non teña efectos significativos para o axeitado funcionamento do réxime de tránsito e non constitúa tentativa de fraude. Segundo esta disposición, corresponderá ás Partes contratantes determinar as situacións en que isto pode aplicarse e, por conseguinte, limitar o seu alcance.
  «Fraude» refírese á comisión dun acto que dea lugar a procedementos xudiciais penais ou ao intento de cometer un acto das devanditas características;
• realícense a posteriori todos os trámites necesarios para regularizar a situación das mercadorías.

A forma de levar a cabo esta «regularización» dependerá da obriga ou da condición de que se trate. O artigo 103, letra c), do AD precisa que un dos casos do devandito incumprimento é cando se restablecese posteriormente a vixilancia aduaneira para mercadorías que non formen parte formalmente dunha declaración de tránsito, pero que anteriormente estivesen en depósito temporal ou fosen incluídas nun réxime especial canda mercadorías formalmente incluídas no devandito réxime de tránsito (80).

_{(80) Exclusivamente no réxime de tránsito da Unión.}