1.III.1. Maior facilidade para acollerse a procedementos aduaneiros simplificados

Esta vantaxe é aplicable aos titulares de autorizacións AEOC.

A lexislación aduaneira da UE prevé os casos seguintes en que o estatuto AEO procura vantaxes:

• para acceder a unha simplificación/autorización esíxese o estatuto de AEO,

• algúns dos criterios que se teñen que cumprir con vistas a determinadas simplificacións/autorizacións quedan cubertos polos criterios de AEO,

• algúns dos criterios que se teñen que cumprir con vistas a determinadas simplificacións/autorizacións considéranse equivalentes aos criterios de AEO.

No artigo 38, apartado 5, do CAU díspónse que se a persoa que solicita unha determinada simplificación é titular dunha autorización AEOC, as autoridades aduaneiras non reexaminarán as condicións que avaliaron no seu momento con vistas á concesión do estatuto de AEO. Isto significa que as autoridades aduaneiras deberían centrarse en elementos e requisitos novos e adicionais relativos á simplificación correspondente.

Os criterios que debe cumprir un AEO figuran nos artigos correspondentes do CAU e as súas disposicións de execución correspondentes a cada simplificación concreta. A continuación figura unha relación das simplificacións en cuestión.

• Casos en que para acceder a unha simplificación/autorización esíxese o estatuto de AEO:

  • garantía global de importe reducido por débedas aduaneiras e outras gravames reportados, artigo 95, apartado 3, do CAU,
  • despacho centralizado (con necesidade de autorización), artigo 179, apartado 2, do CAU,
  • inscrición no rexistro de declarante con dispensa da obriga de presentación das mercadorías, artigo 182, apartado 3, do CAU,
  • autoavaliación, artigo 185 do CAU e artigo 151 do AD CAU.

• Casos en que algúns dos criterios que se teñen que cumprir con vistas a determinadas simplificacións/autorizacións quedan cubertos polos criterios de AEO (aplicación do artigo 38, apartado 5, do CAU):

  • representante aduaneiro que presta servizos nun Estado membro distinto daquel en que está establecido, artigo 18, apartado 3, do CAU,
  • autorización de simplificación relativa ao valor das mercadorías en aduana, artigo 71 do AD CAU,
  • garantía global de importe reducido por débedas aduaneiras e outras gravames existentes en relación coas débedas aduaneiros e outros gravames que se poidan orixinar, artigo 95, apartado 3, do CAU,
  • autorización de uso dunha garantía global suxeita a unha prohibición temporal, artigo 96, apartado 2, do CAU,
  • aprobación dun lugar distinto da aduana competente (presentación das mercadorías), artigo 115 do AD CAU,
  • autorización para establecer servizos marítimos regulares, artigo 120 do AD CAU,
  • expedidor autorizado (proba do estatuto aduaneiro), artigo 128 do AD CAU,
  • pesador de plátanos autorizados, artigo 155 do AD CAU,
  • autorización para o uso de declaracións en aduana simplificada, artigo 145 do AD CAU,
  • autorización para a inscrición nos rexistros do declarante, artigo 150 do AD CAU,
  • destinatario autorizado (TIR), artigo 187 do AD CAU,
  • autorización de simplificacións en relación co tránsito, artigo 191 do AD CAU.

• Casos en que os criterios que se teñen que cumprir con vistas a determinadas simplificacións/autorizacións considéranse equivalentes aos criterios de AEO:

  • autorización de explotación de almacéns de depósito temporal, artigo 148, apartado 2, letra b), e apartado 4, parágrafo terceiro, do CAU,
  • autorización de réximes especiais, artigos 211, apartado 3, letra b), 214, apartado 2, e 223, apartado 2, parágrafo segundo, do CAU.

Convén sinalar que o estatuto de AEO introduciuse na lexislación aduaneira da UE despois das demais simplificacións e, polo tanto, a maioría dos operadores económicos foron autorizados previamente para beneficiarse das mesmas antes de obter tal condición. En calquera caso, esta vantaxe concreta segue sendo moi importante para os AEO e para os que consideran solicitar o estatuto de AEO, e aínda máis para as autoridades aduaneiras. Canto á planificación das actividades de seguimento para os AEO, estas coordinaranse coas correspondentes a outras autorizacións outorgadas, evitando así a duplicación na medida do posible. Para que esta vantaxe sexa utilizada da maneira máis eficaz tanto no caso dos AEO como das autoridades aduaneiras, deberá terse en conta o que segue:

• Tendo en conta que as simplificacións dependen do cumprimento de certos criterios para a obtención do estatuto de AEO, a relación/dependencia entre a autorización específica e o estatuto de AEO ten que garantirse e manterse ao longo do proceso dun xeito que englobe non só a fase de solicitude, senón tamén o seguimento e a reavaliación tras o outorgamento da autorización/o estatuto.
• O exame dos criterios pertinentes para a obtención do estatuto de AEO antes da concesión deste non é un exercicio «abstracto» e efectuarase en todo caso respecto de actividades mercantís concretas desenvolvidas polo operador económico. Polo tanto, cando se presente unha solicitude respecto dunha autorización específica, as autoridades aduaneiras non deberán reexaminar os criterios verificados anteriormente, senón que se centrarán en exclusiva nos elementos ou requisitos novos.

Para máis información, véxanse así mesmo as Orientacións sobre procedementos simplificados/autorización única de procedementos simplificados (TAXUD/1284/2005, Rev. 6).