2.IV.2.1. Experiencia práctica probada dun mínimo de tres anos en materia aduaneira

Ámbito de aplicación

Un nivel axeitado significa que o solicitante ou a persoa encargada dos asuntos aduaneiros deste deben demostrar que posúen experiencia en asuntos aduaneiros. Un coñecemento puramente teórico da lexislación aduaneira non é suficiente. Porén, a experiencia mínima de tres anos en asuntos aduaneiros non se refire ao período inmediatamente anterior á presentación dunha solicitude, senón que se pode estender por un prazo máis prolongado. A pertinencia da experiencia adquirida ao longo de calquera período debería ser avaliada pola AAE .

A práctica de tres anos tamén deberá ter en conta o papel do solicitante na cadea de subministración, como se menciona no capítulo 1.II.4 das presentes Orientacións. Por exemplo:

• Un exportador ou un fabricante tal como se definen no capítulo 1.II.4, letras b) e a), das presentes Orientacións pode demostrar os tres anos de experiencia práctica como titular dunha autorización de inscrición no rexistro de declarante coa dispensa da obriga de presentación das mercadorías para o uso do procedemento aduaneiro de exportación durante un período mínimo de tres anos ou a realización da función de «exportador» nun procedemento aduaneiro de exportación normal ao longo dos tres últimos anos.

• Un axente de aduanas tal como se define no capítulo 1.II.4, letra e), das presentes Orientacións pode demostrar os tres anos de experiencia coa posesión dunha autorización de simplificacións aduaneiras (se procede) ou mediante a contratación neste ámbito por un período mínimo de tres anos.

• Un transportista tal como se define no capítulo 1.II.4, letra f), das presentes Orientacións pode demostrar a súa experiencia práctica se foi titular dunha autorización para un procedemento simplificado en relación co tránsito aduaneiro ou un destinatario autorizado no marco do Convenio TIR durante os tres últimos anos ou subscribiu un contrato e expediu documentos de transporte, así como declaracións sumarias, durante os tres últimos anos.

Verificación do cumprimento

Convén sinalar que a verificación do cumprimento refírese unicamente á duración da experiencia profesional. As infraccións e os incumprimentos non afectan aos tres anos de experiencia profesional, pero teñén quese tomar en consideración ao examinar se se satisfai o criterio de cumprimento da lexislación aduaneira e a normativa fiscal e dos sistemas de control interno de que trátase nos puntos 2.I.1 e 2.I.2 das presentes Orientacións.

1. Solicitante

   En caso de presentación dunha solicitude, teñén quese considerar os seguintes elementos alternativos.

   • Realización de actividades aduaneiras (p. ex., importación, exportación ou tránsito) ou formalidades aduaneiras durante un mínimo de tres anos. Para a avaliación dos tres anos de experiencia en asuntos aduaneiros, a AAE deberá ter en conta o tipo de actividade empresarial (p. ex., permanente ou estacional, poucas declaracións pero de valor elevado). Pódese demostrar mediante a presenza do número EORI do solicitante nos recadros 2, 8, 14 ou 50 das declaracións en aduana ou mediante o pagamento dos dereitos de aduana ou da garantía establecida para os dereitos de aduana. Convén sinalar que a simple presenza do solicitante nun dos recadros mencionados das declaracións en aduana non significa que interveña de maneira directa nas formalidades aduaneiras. Neste caso é importante que as aduanas estean ao corrente de se quen se encarga directamente das formalidades aduaneiras é o solicitante (dentro da empresa) ou un terceiro (p. ex., axentes de aduanas). Neste último caso, o solicitante non queda exento da obriga de asegurarse da correcta realización das formalidades. Noutras palabras, cando a xestión ou as formalidades aduaneiras encárguense ocasionalmente a terceiros e, polo tanto, non estean cubertas pola definición de persoa contratada, o solicitante pode cumprir o criterio se a súa organización interna permite supervisar e controlar a xestión ou as formalidades aduaneiras levadas a cabo por terceiros.
   • Titularidade dunha autorización particular concedida de acordo co CAU e os AD e AE correspondentes ou, mentres sexan de aplicación, de acordo coas DACA, durante un mínimo de tres anos en relación coas actividades aduaneiras realizadas.
   • Prestación de servizos de corretaxe no ámbito aduaneiro durante un mínimo de tres anos. Pódese demostrar mediante as declaracións en aduana e os documentos necesarios restantes: proba de pagamento ou garantía establecida para os dereitos de aduana, presenza do número EORI no recadro 14 das declaracións en aduana.
   • Organización do transporte de mercadorías no comercio internacional en nome dun exportador, un importador ou outra persoa, e obtención, verificación e preparación dos documentos necesarios para cumprir os requisitos aduaneiros ou actuación como transportista e expedición do seu propio contrato de transporte. Pódese demostrar mediante, por exemplo, o coñecemento de embarque ou o título de transporte aéreo.

   As autoridades aduaneiras deberán facer uso de toda a información e todos os coñecementos dispoñibles das autorizacións concedidas ao solicitante e a declaración presentada sobre a base dos seus datos bancarios e sistemas electrónicos.

   Outro elemento que as aduanas deben ter en conta é o documento oficial que define claramente a actividade económica do solicitante e o obxectivo xeral da empresa do solicitante (p. ex., un extracto do rexistro oficial, se procede).

   No caso de que, a consecuencia dunha reorganización empresarial, o solicitante leve establecido menos de tres anos, as autoridades aduaneiras tomarán en consideración as actividades aduaneiras realizadas pola empresa anterior, sempre que non cambiasen.

2. Persoa encargada dos asuntos aduaneiros do solicitante

   Empregado do solicitante encargado dos asuntos aduaneiros

   Tamén poden cumprir o criterio os empregados do solicitante encargados dos asuntos aduaneiros. O empregado é a persoa que cobre os postos creados dentro da organización do solicitante (definidos, p. ex., mediante a estrutura organizativa, a estrutura funcional, a estrutura de división, as instrucións de traballo ou outras medidas organizativas) dunha persoa «responsable» dos asuntos aduaneiros, por exemplo, a persoa encargada da oficina de importación e exportación ou un empregado da oficina que xestiona os asuntos aduaneiros.

   Ámbito de aplicación

   Se a persoa que ten que cumprir a condición é o empregado do solicitante encargado dos asuntos aduaneiros, debe existir unha relación laboral que cre un vínculo legal entre o empregador (solicitante) e o empregado. Isto significa que o empregado realiza traballos para o solicitante ou préstalle servizos en asuntos aduaneiros, en certas condicións, a cambio dunha remuneración. Debido a esta relación, o empregado non actúa como un representante aduaneiro (directo ou indirecto) do solicitante (p. ex., os recadros 2 e 14 da declaración en aduana de exportación soa inclúen o número EORI do solicitante ou exportador). Así pois, a persoa responsable é o solicitante, na medida en que intervén a responsabilidade legal e en caso de infracción da lexislación aduaneira durante o cumprimento das súas obrigas.

   Convén sinalar que, dependendo da organización interna do solicitante, pode haber máis dun empregado a cargo das actividades aduaneiras. Neste caso, todos os empregados a cargo teñen que cumprir a condición.

   Se pasa a facerse cargo dos asuntos aduaneiros do solicitante outro empregado, o operador económico ten que informar á AAE , que poderá valorar a necesidade real de avaliar a nova situación sobre a base da información facilitada (p. ex., o nome das persoas implicadas na rotación e a súa experiencia en asuntos aduaneiros dentro da empresa).

   Verificación do cumprimento:

   Se o empregado a cargo dos asuntos aduaneiros do solicitante leva menos de tres anos traballando para este, pode demostrar que cumpre o criterio achegando probas de que traballou previamente nas cuestións pertinentes noutra empresa. Neste caso, a proba de cumprimento achegarase mediante o contrato de traballo anterior ou a estrutura organizativa da outra empresa, mediante unha declaración formulada por tal empresa en que se indique claramente o estatuto de emprego do empregado nesa empresa anterior ou mediante outros medios de proba en poder do empregado e recoñecidos polas autoridades aduaneiras. Se o solicitante é unha peme, e especialmente se se trata dunha microempresa ou dunha pequena empresa (p. ex., unha empresa familiar), é posible que a súa xestión e a súa estrutura organizativa sexan diferentes sen unha distinción real das funcións internas ou os postos de traballo. Neste caso, a declaración formal de solicitante poderíase considerar suficiente.

   Persoa allea ao solicitante

   Unha persoa allea ao solicitante só pode cumprir este criterio unicamente se a xestión ou o control dos asuntos aduaneiros externalízanse.

   Ámbito de aplicación

   Neste caso, o solicitante está representado de maneira directa (no seu propio nome e pola súa conta) ou indirecta (pola súa conta) por un terceiro en relación coas formalidades aduaneiras (p. ex., o solicitante externaliza as formalidades aduaneiras a un axente de aduanas ou a un transitario).

   Non poden cumprir o criterio as persoas contratadas ás que o solicitante externalizase actividades diferentes das relacionadas coas aduanas, como as cuestións informáticas.

   En calquera caso, existe sempre un contrato de contraprestación en que se definen os servizos que a persoa contratada ten que prestar. Ese contrato adoita incluír un proxecto de condicións. A duración do contrato determínase inicialmente como parte integrante da xustificación comercial da externalización.

   Hai diferentes razóns que xustifican a externalización das actividades aduaneiras. Por exemplo, por motivos económicos e de xestión, as pemes adoitan externalizar funcións importantes a empresas especializadas cun nivel de coñecementos técnicos elevado e inalcanzable para o solicitante. Algúns exemplos de externalización poderían ser:

   Axentes de aduanas, para levar a cabo as formalidades aduaneiras. A complexidade e a evolución continua da lexislación aduaneira forzan as empresas a dirixirse profesionais. Esta opción pode resultar máis rendible que realizar as operacións pola propia empresa por razóns de economía de escala, coñecementos especializados e tecnoloxía e o estímulo que achega a competencia no sector privado.

   Transitarios internacionais, a fin de levar a cabo as formalidades aduaneiras e loxísticas. Os transitarios non desprazan as mercadorías, senón que actúan como expertos na rede loxística. O transitario contrata cos transportistas o desprazamento das mercadorías e ten experiencia na preparación e o procesamento da documentación necesaria nas aduanas e outros documentos e na realización das actividades relacionadas cos envíos internacionais.

   Tén quese ter especialmente en conta que se os servizos estratéxicos se externalizan a persoas contratadas, o solicitante deberá asegurarse de que durante o período contratado os coñecementos e as competencias necesarias para a prestación do servizo mantéñanse constantes. A persoa que cumpre o criterio e o solicitante non se poden disociar, pois o artigo 38, apartado 1, do CAU, establece que o operador económico que solicite o estatuto de AEO debe cumprir os criterios. Así pois, o operador económico ten que ser consciente de que é posible externalizar «actividades», pero non a responsabilidade. Como xa se mencionou, baíxaa calidade do servizo pode chegar a causar problemas en relación co cumprimento dos criterios restantes e dar lugar á suspensión ou a revogación da autorización.

   A respecto disto, se o solicitante externaliza a xestión ou tramitación dos asuntos aduaneiros a unha persoa contratada, o contrato ou calquera outro tipo de acordo entre o solicitante e a persoa contratada deberán estar á disposición das autoridades aduaneiras a fin de determinar a capacidade e a responsabilidade desta persoa contratada e, por conseguinte, demostrar o cumprimento do criterio.

   Verificación do cumprimento:

   Se as actividades aduaneiras se externalizan a un terceiro contratado, a AAE ten que comprobar o cumprimento da condición como segue:

   1. verificando que a relación do solicitante coa persoa contratada teña máis de tres anos de antigüidade. Para demostraro, a AAE pode comprobar que exista un contrato, mandato ou algún outro tipo de acordo entre o solicitante e a persoa contratada que estableza claramente as operacións que a persoa contratada realiza e as responsabilidades que asume en nome do solicitante (o contrato ou mandato son as copias en posesión do solicitante); ou
   2. no caso de que a antigüidade da relación sexa inferior a tres anos, verificar que, se procede, a persoa contratada posúe unha autorización para simplificación aduaneira ou que levou a cabo formalidades aduaneiras durante tres anos como mínimo.

Como se establece no artigo 27, apartado 2, do AE CAU, se a persoa contratada é un AEOC, a condición do «nivel axeitado de competencia» considerarase cumprida.

En caso de externalización das actividades aduaneiras, basta con que o solicitante, o empregado do solicitante encargado dos asuntos aduaneiros ou a persoa contratada cumpran o criterio. Se o solicitante externaliza as súas actividades aduaneiras a máis dunha persoa contratada, todas estas persoas deberán cumprir o criterio.

Convén sinalar que se o solicitante ten unha oficina interna ou un departamento encargados dos asuntos aduaneiros que permiten supervisar e controlar as formalidades aduaneiras externalizadas, poderase admitir que sexa o solicitante quen cumpra o criterio.