2.V.5.3. Requisitos de seguridade en relación cos socios comerciais

O artigo 28, apartado 1, letra d), do AE CAU, establece que os niveis de protección e seguridade relativa aos socios comerciais consideraranse apropiados se «o solicitante adoptou medidas que permiten identificar claramente aos seus socios comerciais e que garanten, a través da aplicación de arranxos contractuais axeitados ou outros medidas axeitadas de acordo co modelo de negocio do solicitante, que eses socios comerciais garanten a seguridade do seu tramo da cadea de subministración internacional.»

O AEO é o principal responsable do seu tramo da cadea de subministración, das mercadorías que quedan baixo a súa custodia e das instalacións que utiliza. Unha vez outorgado, o estatuto de AEO só correspóndelle á persoa que o solicitou. Non obstante, para garantir a seguridade das mercadorías baixas a súa protección, o AEO depende así mesmo das normas de seguridade aplicada polos seus socios comerciais. É indispensable que o AEO estea ao corrente de todas as funcións nas cadeas de subministración dos seus socios comerciais e que faga todo o posible por asegurarse de que os seus socios comerciais cumpren os requisitos de seguridade do AEO .

Confíase en que todos os solicitantes asegúrense de que os seus socios comerciais sexan conscientes dos seus requisitos e obrigas de seguridade e protección, e en que procuren, cando resulte apropiado e viable de acordo co seu modelo empresarial, dispor de acordos contractuais ou outros medidas apropiadas por escrito. Neste sentido, en caso necesario, ao establecer convenios contractuais cun socio comercial, o solicitante deberá facer todo o posible por que a outra parte contratante avalíe e reforce a seguridade da súa cadea de subministración, inclúa datos pormenorizados respecto do xeito en que tal avaliación e tal reforzo teñen que conseguirse e achegue probas diso . A xestión do risco asociado aos socios comerciais é igualmente fundamental. Polo tanto, o solicitante debe conservar a documentación a respecto disto que demostre o seu esforzo por garantir que os seus socios comerciais satisfan tales requisitos ou, alternativamente, que emprendeu accións de atenuación para abordar os riscos identificados.

O solicitante debe coñecer quen son os seus posibles novos socios comerciais. Por outra banda, unha vez expedida a autorización, ao ter en conta a posibilidade de novos socios comerciais potenciais, o AEO debe esforzarse por obter información acerca dos aspectos dos negocios dos novos socios potenciais que gardan relación co estatuto de AEO.

A continuación ofrécense algúns exemplos sobre a forma en que o AEO ou o solicitante poderían reforzar a seguridade da súa cadea de subministración:

Colaborar con outros AEO ou equivalentes.
Establecer, cando resulte conveniente e viable de acordo co seu modelo empresarial, convenios contractuais en materia de seguridade cos seus socios comerciais.
Elixir os subcontratistas (por exemplo, unha empresa de transporte, de carga, etc.) en función da súa observancia de determinadas normas de seguridade e, por veces, de requisitos internacionais obrigatorios aplicables, en particular, se os devanditos subcontratistas xa foron autorizados no marco doutros réximes de seguridade como o de axente autorizado (AA) ou expedidor coñecido (EC).
Incluír nos contratos cláusulas que impidan ao subcontratista ulterior subcontratacións do traballo a partes descoñecidas en relación coas cales o subcontratista non poida demostrar que se aplican os procedementos vixentes en materia de identificación e garantir as axeitadas medidas de seguridade. Así debería ocorrer sempre que a carga área ou o correo aéreo seguros sexan transportados por un expedidor coñecido.
Utilizar precintos en todas as modalidades sempre que sexa posible, co fin de detectar intrusiones a través dos puntos de entrada ao compartimento da carga. Os colectores cargados deben precintarse pola parte destinada ao seu enchido inmediatamente despois de que se complete o proceso de carga, cun precinto acorde coa norma ISO 17712.
Someter os colectores a inspección nas instalacións do subcontratista, o terminal e as instalacións do destinatario a fin de comprobar se foron precintados correctamente.
Estudar a información xeral facilitada polos organismos responsables do rexistro das empresas (na medida do posible), así como os produtos do posible socio (mercadorías perigosas ou sensibles, etc.) antes de celebrar acordos contractuais.
Levar a cabo auditorías da seguridade do socio comercial, ou esixir a súa realización por unha empresa terceira, co fin de asegurarse de que este cumpra as súas obrigas e requisitos de seguridade.
Solicitar, cando resulte conveniente e viable de acordo co seu modelo empresarial, unha declaración de seguridade que reflicta os respectivos modelos empresariais, funcións e responsabilidades das dúas partes.

No anexo 3 ás Orientacións anéxase un exemplo de declaración de seguridade que pode utilizarse nos Estados membros nos casos en que o solicitante desexa satisfacer os requisitos expostos no artigo 28, apartado 1, letra d), do AE CAU mediante unha declaración de seguridade dun determinado socio comercial. Non obstante, se a utilización de tal declaración elíxese como un mecanismo axeitado e viable de acordo co seu modelo empresarial, o solicitante deberá encontrarse en disposición de garantir que as obrigas nela recollidas están efectivamente implantadas e que o socio comercial en cuestión cúmpreas.

Utilizar transportistas e instalacións acreditadas mediante certificados de seguridade internacional ou europeos [por exemplo, o Código PBIP e os axentes acreditados (AA)].
Establecer acordos non contractuais co fin de determinar especificamente cuestións de importancia no tocante á a seguridade, sobre todo cando se identificasen posibles deficiencias nunha avaliación de seguridade.

Tanto as autoridades aduaneiras coma as operadoras económicos deben ter en conta que as medidas antes referidas constitúen unicamente exemplos e que esta lista non é exhaustiva. A elección dunha ou outra medida ou dunha combinación de varias depende en boa parte do papel que desempeñe o socio comercial na cadea de subministración e dos riscos asociados, así como do seu modelo empresarial.

Con independencia das medidas que adoptase o solicitante para cumprir este requisito, é importante que existan procedementos para o seguimento dos acordos cos socios comerciais e que se revisen e actualicen periodicamente.

Cando un solicitante ou AEO teñan coñecemento de que un dos seus socios comerciais operativo na cadea de subministración internacional non cumpre as normas de protección e seguridade establecida, adoptará inmediatamente as medidas pertinentes a fin de reforzar, na medida das súas capacidades, a seguridade da cadea de subministración.

No que fai aos envíos procedentes de socios comerciais descoñecidos, recoméndase que o solicitante ou o AEO adopten medidas apropiadas para atenuar os riscos para a seguridade relacionada coa operación de que se trate ata acadar un nivel aceptable.

Por exemplo, a carga aérea ou o correo aéreo procedente dun socio comercial descoñecido con respecto do cal non poida demostrarse o cumprimento do procedemento de identificación vixente e das medidas de seguridade pertinente deberán ser controlados por un axente autorizado.

Esta recomendación resulta especialmente pertinente cando o solicitante ou o AEO contan con socios comerciais novos ou temporais ou interveñen no transporte de envíos de volume elevado como nos sectores da mensaxaría postal e urxente.

En caso de subcontratación múltiple, a responsabilidade de asegurar a cadea de subministración transfírese do solicitante ou o AEO (p. ex., un exportador) ao seu propio socio comercial (p. ex., un transitario). De feito, o socio comercial é o que se compromete formalmente a asegurar as tarefas correspondentes en nome do solicitante ou o AEO. En calquera caso, se o «subcontratista de primeiro grao» (p. ex., o transitario) sérvese ademais doutras partes, deberá comprobar a execución das medidas de seguridade polo seguinte subcontratista (p. ex., o transportista ou outro transitario posterior).

Se o AEO detecta dificultades de cumprimento, deberá pórse en contacto sen demora coas autoridades aduaneiras para comunicarllas.