Saltar ao contido principal
Modelo 100.Declaración do Imposto sobre a Renda das Persoas Físicas 2018

7.2.7.Imputación temporal

REGRA XERAL

Os rendementos do traballo, tanto os ingresos coma os gastos, impútanse ao período impositivo en que sexan esixibles polo seu perceptor.

REGRAS ESPECIAIS

  1. Cando non se satisfixese a totalidade ou parte dunha renda, por encontrarse pendente de resolución xudicial a determinación do dereito á súa percepción ou a súa contía, os importes non satisfeitos imputaranse ao período impositivo en que aquela adquira firmeza.

  2. Cando por circunstancias xustificadas non imputables ao contribuínte, os rendementos derivados do traballo se perciban en períodos impositivos distintos a aqueles en que foron esixibles, imputaranse a estes, practicándose, se é o caso, autoliquidación complementaria, sen sanción nin xuros de mora nin recarga ningunha.

    Cando concorran as circunstancias previstas na letra a) anterior, os rendementos consideraranse esixibles no período impositivo en que a resolución xudicial adquira firmeza.

    A declaración presentarase no prazo que media entre a data en que se perciban e o final do inmediato seguinte prazo de declaracións polo imposto.

  3. Na medida que non estea exenta, a prestación por desemprego percibida na súa modalidade de pagamento único de acordo ao establecido na normativa laboral, poderá imputarse en cada un dos períodos impositivos en que, de non ter mediado o pagamento único, se tivese tido dereito á prestación.

    A devandita imputación efectuarase en proporción ao tempo que en cada período impositivo se tivese tido dereito á prestación de non ter mediado o pagamento único.