Saltar ao contido principal
Manual práctico de Renda 2020

2.Suposto especial:Cláusulas chan

Alcance da non suxeición

Non se integrará na base impoñible deste IRPF a devolución, derivada de acordos celebrados con entidades financeiras, en efectivo ou a través doutras medidas de compensación, xunto cos seus correspondentes intereses indemnizatorios, das cantidades previamente satisfeitas a aquelas en concepto de intereses pola aplicación de cláusulas de limitación de tipos de xuro de préstamos (a denominada "cláusula chan").

Importante: a declaración de non suxeición produce efectos dende 21 de xaneiro de 2017 e resulta aplicable a exercicios anteriores non prescritos.

De igual modo ha de terse en conta que tampouco se integran na base impoñible do IRPF a devolución de cantidades previamente satisfeitas polo contribuínte pola aplicación de cláusulas de limitación de tipos de xuro de préstamos, xunto cos seus correspondentes intereses indemnizatorios, derivadas da execución ou cumprimento de sentenzas ou laudos arbitrais que declaran a nulidade destas.

Tratamento fiscal de cantidades previamente satisfeitas polo contribuínte obxecto da devolución

As cantidades previamente satisfeitas polo contribuínte obxecto da devolución derivadas de acordos celebrados coas entidades financeiras ou de sentenzas ou laudos arbitrais, terán o seguinte tratamento fiscal:

a. Cando tales cantidades formasen parte, en exercicios anteriores, da base da dedución por investimento en vivenda habitual ou de deducións establecidas pola Comunidade Autónoma, débense diferenciar os seguintes supostos:

  • Se a devolución destas cantidades se produce en efectivo o contribuínte perderá o dereito ás deducións practicadas en relación con estas, debendo sumar á cota líquida estatal e autonómica, devindicada no exercicio no que se tivese celebrado o acordo coa entidade financeira ou no da sentenza ou o laudo arbitral, exclusivamente as cantidades indebidamente deducidas en exercicios anteriores nos termos previstos no artigo 59 do Regulamento do IRPF, sen inclusión de xuros de mora.

    A devandita regularización unicamente se realizará respecto dos exercicios en que non tivese prescrito o dereito da Administración para determinar a débeda tributaria mediante a oportuna liquidación.

  • Se a devolución destas cantidades se produce a través da compensación cunha parte do capital pendente de amortización non resultará de aplicación a adición anterior respecto da parte das cantidades que se destine directamente pola entidade financeira, tras o acordo co contribuínte afectado, a minorar o principal do préstamo, é dicir, non haberá que regularizar as deducións practicadas anteriormente correspondentes a eses importes.

    Pola súa banda a redución do principal do préstamo tampouco xerará dereito a aplicar a dedución por investimento en vivenda habitual nin de dedución autonómica ningunha.

b. Cando tales cantidades previamente satisfeitas polo contribuínte obxecto da devolución terían tido a consideración de gasto deducible en exercicios anteriores respecto dos que non tivese prescrito o dereito da Administración para determinar a débeda tributaria mediante a oportuna liquidación, perderase tal consideración, debendo practicarse autoliquidación complementaria correspondente a tales exercicios, sen sanción, nin xuros de mora, nin recarga ningunha no prazo comprendido entre a data do acordo e a finalización do seguinte prazo de presentación de autoliquidación por este Imposto.

c. As cantidades que, pola aplicación de cláusulas chan, tivesen sido satisfeitas polo contribuínte en 2020 e respecto ás que antes de finalizar o prazo de presentación de autoliquidación do IRPF polo devandito exercicio alcáncese o acordo de devolución destas coa entidade financeira ou sexa consecuencia dunha sentenza xudicial ou un laudo arbitral, non formarán parte da base de dedución por investimento en vivenda habitual nin de dedución autonómica ningunha, nin terán a consideración de gasto deducible.

Importante: para os efectos das regularizacións que procedan téñase en conta que mentres que no suposto da existencia de acordo coa entidade financeira a regularización se computa dende a data na que este se subscribe, nos supostos de sentenza ou laudo arbitral a regularización debe computarse dende a data destes (a firmeza da sentenza, se é o caso).