Saltar ao contido principal
Manual práctico de Renda 2020

Rendementos de traballo por natureza

Normativa:Art.º 17.1 Lei IRPF

En particular, compréndense entre os rendementos íntegros do traballo:

  1. Os soldos e salarios.
  2. As prestacións por desemprego.

    As devanditas prestacións percibidas por desemprego na modalidade de pagamento único decláranse exentas no artigo 7 da Lei do IRPF.

  3. as remuneracións en concepto de gastos de representación.

  4. As axudas e asignacións para gastos de viaxe, agás os de locomoción e os conside­rados normais de manutención e estancia en establecementos de hostalaría cos límites regulamentariamente establecidos que máis adiante se comentan.

    Véxase ao respecto as axudas e asignacións para gastos de locomoción e gastos normais de manutención e estancia de gravame a que se refire o artigo 9 do Regulamento do IRPF.

  5. As contribucións ou achegas satisfeitas polos promotores de plans de pensións previstos no texto refundido da Lei de regulación dos plans e fondos de pensións, aprobado polo Real Decreto Lexislativo 1/2002, do 29 de novembro (BOE de 13 de diciem­bre), ou polas empresas promotoras previstas na Directiva (UE) 2016/2341 do Parlamento Europeo e do Consello do 14 de decembro de 2016, relativa ás actividades e a supervisión de fondos de pensións de emprego.

    Precisión: aínda que o artigo 17.1.e) da Lei do IRPF refírese á Directiva 2003/41/CE do Parlamento Europeo e do Consello, do 3 de xuño de 2003, esta foi derrogada con efectos 13 de xaneiro de 2019, pola Directiva (UE) 2016/2341, que ademais establece que as referencias á Directiva 2003/41/CE se entenderán feitas a ela.

  6. As contribucións ou achegas satisfeitas polos empresarios para facer fronte aos compromisos por pensións nos termos previstos pola disposición adicional primeira do texto refundido da Lei de regulación dos plans e fondos de pensións, aprobado polo Real Decreto Lexislativo 1/2002, anteriormente citado, e na súa normativa de desenvolvemento, cuan­do aquelas sexan imputadas ás persoas ás cales se vinculen as prestacións.

    Esta imputación fiscal terá carácter voluntario nos contratos de seguro colectivo distintos dos plans de previsión social empresarial, debendo manterse a decisión que se adopte respecto do resto de primas que se satisfagan ata a extinción do contrato de seguro.

    Non obstante, a imputación fiscal pasa a ter carácter obrigatorio nos seguintes casos:

    • Nos contratos de seguro de risco (como, por exemplo, seguros que cubran a contingen­cia de falecemento ou invalidez).
    • Cando os contratos de seguro cubran conxuntamente as continxencias de xubilación e de falecemento ou incapacidade, na parte das primas satisfeitas que corresponda ao capital en risco por falecemento ou incapacidade, sempre que o importe da devandita parte exceda de 50 euros anuais.

      Para estes efectos considérase capital en risco a diferenza entre o capital asegurado para falle­cimiento ou incapacidade e a provisión matemática.

    • Nos contratos de seguro nos que a imputación fiscal de primas sexa voluntaria, a imputación será obrigatoria polo importe que exceda de 100.000 euros anuais por con­tribuyente e respecto do mesmo empresario, salvo nos seguros colectivos contratados a consecuencia de despedimentos colectivos realizados de conformidade co disposto no artigo 51 do Estatuto dos Traballadores.

      Agora ben, nos seguros colectivos contratados antes do 1 de decembro de 2012, nos que figuren primas de importe determinado expresamente, e o importe anual destas supere este límite de 100.000 euros, establécese un réxime transitorio que determina que nestes casos non será obrigatoria a imputación por ese exceso [Véxase a disposición transitoria vixésimo sexta Lei do IRPF].

Covid-19: Expediente de Regulación Temporal de Emprego (ERTE) e prestación extraordinaria por cesamento de actividade para traballadores autónomos como consecuencia da situación de crise sanitaria ocasionada polo Covid-19.

Tanto as medidas adoptadas en materia de suspensión temporal de contratos e redución temporal da xornada (ERTEs) coma as prestacións ordinarias e extraordinarias por cesamento de actividade para traballadores autónomos considéranse rendementos do traballo plenamente suxeitos ao IRPF.

  1. Expedientes de regulación de Emprego.

    O Expediente de Regulación Temporal de Emprego (ERTE) regúlase no artigo 47 do Estatuto dos Traballadores e a el poden acollerse, cando existan causas económicas, técnicas, organizativas ou de produción ou derivadas de forza maior, aquelas empresas que, con carácter temporal, pretendan reducir a xornada laboral ou suspender contratos de traballo de toda ou parte do seu equipo de traballadores co fin de salvagardar a viabilidade da empresa.

    Polo tanto, existe dous tipos de ERTE de Expedientes de Regulación Temporal de Emprego.

    • ERTE de redución de xornada laboral (art. 47.2 Estatuto dos Traballadores)

      Neste caso o ERTE supón para os traballadores afectados a redución da súa xornada de traballo durante un tempo determinado, xa sexa reducindo as horas da xornada de traballo diarias, ou ben reducindo o número de días de traballo a semana.

      Durante este os traballadores afectados poderán cobrar a prestación de desemprego pola parte correspondente da xornada laboral que fose reducida.

    • ERTE de suspensión de contratos de traballo (art. 47.3 Estatuto dos Traballadores)

      Neste caso o ERTE determina a suspensión dos contratos de traballo dos traballadores afectados durante un tempo determinado.

      Non se trata en ningún caso dun despedimento posto que unha vez que finalice a circunstancia que deu orixe ao ERTE o empregador ten a obriga de reincorporar os traballadores afectados nas mesmas condicións nas que estivesen con anterioridade á súa aplicación.

      Durante o tempo no que os traballadores afectados teñan suspendido o seu contrato estes cobrarán a prestación de desemprego.

  2. Prestacións extraordinarias por cesamento de actividade.

    Trátase dunha prestación ou axuda creada para dar cobertura aos traballadores autónomos que se viron obrigados a suspender todas as súas actividades pola declaración do estado de alarma para a xestión da situación de crise sanitaria ocasionada polo Covid-19 (artigo 17 do Real Decreto-lei 8/2020, do 17 de marzo) ou, con posterioridade, por unha resolución adoptada pola autoridade competente como medida de contención na propagación do virus Covid-19 (artigo 13.1 do Real Decreto-lei 30/2020, do 29 de setembro, de medidas sociais en defensa do emprego).Así mesmo, para aqueles traballadores autónomos de tempada que reduciu a súa actividade (artigos 10 do Real Decreto-lei 24/2020, do 26 de xuño, de medidas sociais de reactivación do emprego e protección do traballo autónomo e de competitividade do sector industrial e 14 do Real Decreto-lei 30/2020, do 29 de setembro, de medidas sociais en defensa do emprego).

    Do mesmo modo que as anteriores, a prestación especial de cesamento de actividade compatible co traballo por conta propia prevista no artigo 9 do Real Decreto-lei 24/2020, do 26 de xuño, de medidas sociais de reactivación do emprego e protección do traballo autónomo e de competitividade do sector industrial.