Saltar ao contido principal
Manual práctico de Renda 2021.

Por arrendamento da vivenda habitual

Normativa: Art. 4.Un.n), Catro e Quinta Lei 13/1997, do 23 de decembro, pola que se regula o tramo autonómico do Imposto sobre a Renda das Persoas Físicas e restantes tributos cedidos, da Comunitat Valenciana .

Contías e importes máximos da dedución

  • O 20 por 100, co límite de 700 euros.

  • O 25 por 100 co límite de 850 euros se o arrendatario reúne unha das seguintes condicións:

    1. Ter unha idade igual ou inferior a 35 anos.

    2. Ser discapacitado físico ou sensorial, cun grao de discapacidade igual ou superior ao 65 por 100, ou psíquico, cun grao de discapacidade igual ou superior ao 33 por 100.

    3. Ter a consideración de vítima de violencia de xénero segundo o que se dispón na Lei 7/2012, do 23 de novembro, da Generalitat, integral contra a violencia sobre a muller no ámbito da Comunitat Valenciana.

  • O 30 por 100 co límite de 1.000 euros, se reúne dous ou máis das condicións anteriores.

  • O importe máximo de dedución ratearase polo número de días en que permaneza vixente o arrendamento dentro do período impositivo e en que se cumpran as circunstancias persoais requiridas para a aplicación das diferentes porcentaxes de dedución.

Importante: para os efectos de poder practicarse esta dedución requírese que o contribuínte satisfaga en calidade de arrendatario cantidades en concepto de alugamento da súa vivenda habitual durante o período impositivo. Por iso, en caso  de matrimonio, calquera que sexa o seu réxime económico,  só serán deducibles as cantidades que satisfaga o cónxuxe asinante do contrato de arrendamento sen prexuízo de que tal contrato teña efectos internos entre o cónxuxes.

Requisitos e outras condicións para a aplicación da dedución

  • Que a data do contrato de arrendamento sexa posterior a 23 de abril de 1998 e seu du­ración sexa igual ou superior a un ano.

    Lembre: para facer fronte ao impacto do Covid-19 suprimiuse, con efectos desde o 1 de xaneiro de 2019, pola disposición adicional primeira do Decreto lei 1/2020, do 27 de marzo (DOCV do 30) o requisito relativo á obriga do contribuínte, como arrendatario, de presentar a correspondente autoliquidación do Imposto sobre Transmisións patrimoniais e actos xurídicos documentados derivados do contrato de arrendamento da vivenda habitual

  • Que se trate do arrendamento da vivenda habitual do contribuínte, ocupada efectivamente por este. Con esta finalidade, axustarase ao concepto de vivenda habitual reco­gido na normativa estatal reguladora do IRPF.

  • Que, durante polo menos a metade do período impositivo, nin o contribuínte nin ningún dos membros da súa unidade familiar sexan titulares, do pleno dominio ou dun dereito real de uso ou gozo, doutra vivenda distante a menos de 100 quilómetros ##2##da vivenda arrendada.

    No caso de tratarse dunha muller vítima de violencia de xénero, para os efectos da aplicación desta dedución, considerarase que non forma parte da unidade familiar o cónxuxe agresor non separado legalmente. Tampouco computará o inmoble que a contribuínte compartía coa persoa agresora como residencia habitual.

    Precisións:

    • O concepto de  unidade familiar é o establecido no artigo 82 da Lei do IRPF e examínase no Capítulo 2 deste Manual.

    • A expresión que sexan titulares do pleno dominio ou dun dereito real, sen especificar cal debe ser a porcentaxe de titularidade  máximo ou mínimo esixido pola Lei implica que calquera participación noutra vivenda impide a aplicación do beneficio, incluso nos casos en que a vivenda non sexa susceptible de uso por necesitar reformas.

    • Por último, nos supostos de comunidades de bens de orixe hereditaria, tampouco poden os herdeiros (aínda que non formen parte da mesma unidade familiar)  aplicarse esta dedución se tivesen arrendada outra vivenda que non distase 100 quilómetros dalgún inmoble de que sexan titulares do pleno dominio ou de dereitos de uso ou gozo. Porén, non se incluirían dentro desta categoría os bens do   causante sobre os que o cónxuxe viúvo ostentase o usufruto por imperio da lei, atribución do testador ou por adxudicación.

  • Que o contribuínte non teña dereito no mesmo período impositivo a dedución algunha por investimento en vivenda habitual.

  • Que a suma da base liquidable xeral e da base liquidable do ahorr ou, recadros [0500] e [0510] da declaración, non supere as seguintes cantidades:

    • - 25.000 euros en declaración individual.

    • - 40.000 euros en declaración conxunta.

  • Cando dous ou máis contribuíntes declarantes do imposto teñan dereito á apli­cación desta dedución por unha mesma vivenda, o límite ratearase entre eles a partes iguais.

Aplicación dos límites cuantitativos da dedución segundo a base liquidable

  • Os límites máximos da dedución (700, 850 ou 1.000 euros, segundo corresponda) só será aplicable aos contribuíntes cuxa suma da base liquidable xeral e da base liqui­dable do aforro sexa inferior a 23.000 euros, en tributación individual, ou inferior a 37.000 euros, en tributación conxunta.

  • Cando a suma da base liquidable xeral e da base liquidable do aforro do contribuínte estea comprendida entre 23.000 e 25.000 euros, en tributación individual, ou entre 37.000 e 40.000 euros, en tributación conxunta, os importes e límites da dedución serán os seguintes:

    1. En tributación individual, o resultado de multiplicar o límite máximo da dedución (700, 850 ou 1.000 euros segundo corresponda) por unha porcentaxe obtida da aplicación da seguinte fórmula:

      100 × (1 – o coeficiente resultante de dividir por 2000 a diferenza entre a suma da base liquidable xeral e do aforro do contribuínte e 23.000)

    2. En tributación conxunta, o resultado de multiplicar o límite máximo da dedución (700, 850 ou 1.000 euros segundo corresponda) por unha porcentaxe obtida da aplicación da seguinte fórmula:

      100 × (1 – o coeficiente resultante de dividir por 2000 a diferenza entre a suma da base liquidable xeral e do aforro do contribuínte e 37.000)

    O rateo dos límites máximos da dedución só ten que efectuarse cando haxa máis dunha persoa que, presentando declaración, poida aplicar a dedución por unha mesma vivenda por cumprir todos os requisitos esixidos para iso, incluída a contía máxima da base liqui­dable, aínda que non a aplique de forma efectiva. Polo tanto, non se toman en consideración para os efectos do rateo as persoas que non presenten declaración nin as que teñan unha base liquidable superior á esixida.

  • A aplicación da dedución queda condicionada a que a entrega dos importes monetarios derivados do acto ou negocio xurídico que de dereito á súa aplicación realícese mediante tarxeta de crédito ou débito, transferencia bancaria, cheque nominativo ou ingreso en contas en entidades de crédito.

    A esixencia deste requisito establécese na  disposición  adicional dezaseis da Lei 13/1997, do 23 de decembro, pola que se regula o tramo autonómico do IRPF e restantes tributos cedidos. 

Compatibilidade

Esta dedución é compatible coa que a continuación coméntase "Por arrendamento dunha vivenda como consecuencia da realización dunha actividade, por conta propia ou allea, en distinto municipio".

Importante: os contribuíntes con dereito á dedución deberán cubrir o apartado "Información adicional á dedución autonómica por arrendamento" do Anexo B.8 da declaración en que, ademais dos datos necesarios para cuantificar a dedución, deberá facerse constar o NIF /NIE do arrendador da vivenda  e,  se existe,  o do segundo arrendador ou, se é o caso, se consignou un NIF doutro país, marcarase unha X, respectivamente, nos recadros correspondentes.